میکده

همینجوری ...

mmbazari — Sat, 19 May 2012 09:26:00 GMT

هوالمعنا

وقتی که میرفت

فرو ریخت

آوار نگاه تب دارش

بغض آسمانم که شکست

شرم تمام باران را در گرفت

و خیس شد حس غربت نبودنت

آمدنت با هیچ منطقی همرا نبود

همچون رفتنت

که در فالب هیچ فلسفه ای نگنجید

این بار پناه به ریاضی خواهم برد

و جبر نبودنت

با تفریق تو

از جمع کذایی من

هنوز در فهم ریاضییاتم

هیچ معادله ای نیست

که جای تو در کنار x اش خالی نباشد

مرا به شهر هذیان میبرد

این احساس

و به شعور آفرینش میخندد

این احساس

چه میدانند

چه می فهمند

آنان که

تردید خاطرات را ندیدند

بغض سرد انتظار را نچشیدند

و زهر هجر را ننوشیدند

هیچکس نحواهد فهمید

گور احساس یعنی چه ؟؟

مرگ آغوش یعنی چه ؟؟؟

تاثیر قانون در اهمیت جایگاه روابط عمومی

mmbazari — Wed, 16 May 2012 10:01:08 GMT

هوالحق

تاثیر قانون در اهمیت روابط عمومی

روابط عمومی یک تلاش ارزشمند است که متاسفانه پیشرفت ارزشش دیده نمی شود .

همه ادارات و سازمانها دارای مدیر یا کارشناس روابط عمومی هستند اما امروزه با

توجه به فعالیتهای این صنف متاسفانه هنوز در اکثر موارد ارزش و شان این فعالیت در

حد استاندارد نیست .

مشکل از کجاست ؟

کتابها و مقالات فراوانی در این خصوص به تحریر درآمده است که شاید خیلی از این

موارد هم اجرا شود اما هنوز به آن نقطه ایده آل برای جایگاه روابط عمومی نرسیده

ایم ؟

چرا ؟

به نظر این حقیر اگر بخواهیم شان روابط عمومی و جایگاه آن را واقعی سازیم می

بایست برای آن تکالیف و وظایفی را مشخص نمود که این مهم می بایست جهت

ضریب نفوذ بیشتر توسط قوه قانون گذاری کشور در تمامی سطوح تعریف شود ، یعنی

اگر قوه مقننه برای روابط عمومی ها بیایید شرح وظایف کامل و خاصی را در قانون

تعریف کند و بر اساس این قوانین مباحث نظارت و کنترل را نیز سازوکار بررسی و

تحلیل را خلق نماید قطع به یقین می توان در اجرا نیز هم هدفمند و هم در خور شان

و منزلت روابط عمومی فعالیت نمود .

روز ارتباطات و روابط عمومی بر همه تلاشگران این عرصه مبارکباد .

نقش واقعی بانکها در رونق تولید ملی چیست ؟؟؟

mmbazari — Sun, 06 May 2012 09:19:00 GMT

هوالحق

سوال اساسی این است که :بانکها با هزینه سودهای پرداختی چه می کنند ؟

حتماً شنیدید که بعد از بحران طلا ، سکه و ارز که در جامعه بوجود آمد و متاسفانه حداقل به مدت ده روز هیچ احدی در کشور پاسخگو نبود و بعد از آن هم دفاع مستند علمی برای توجیح این افزایش قیمتها و بحران بوجود آمده ارائه نشد دولت تصمیم گرفت با ابلاغ افزایش نرخ سودهای پرداختی بانکها تا 20% به نوعی غول نقدینگی را کنترل و مهار کند ، که متاسفانه ظاهراً زیاد سازگار نبوده است ، بلکه مشکلات دیگری نیز به این مجموعه مشکلات کشوری اضافه شد که واقعاً هر دلسوزی را دچار اضطراب و تشویش خاطر می نماید برای سرنوشت اقتصادی کشور .

همه می دانیم متاسفانه با تبلیغات سالهای اخیر بانکها و همچنین عدم ثبات ارزش پول ملی ذائقه اقتصادی مردم نیز به سمت و سوی سود بیشتر و نفع زیاد در راستای سپرده گذاری در بانکها سوق پیدا کرده است که این امر سبب شده است حداقل 70% منابع بانکها گران قیمت و از نوع سرمایه گذاری مردم باشد که وقتی نرخ سود سپرده ها افزایش پیدا می کند قطعاً سپرده گذاران قبلی هم توقع سود بیشتر دارند که متاسفانه یا خوشبختانه بانکها هم که در رقابت شدید با هم بسر می برند جهت حفظ مشتری و ... نسبت به افزایش نرخ سپرده های قدیمی یا تبدیل آنان به سپرده های جدید تسهیلاتی را در نظر می گیرند که این امر خارج از محاسبه هزینه های منابع جدید یا هزینه از این نرخ منابع قدیمی نیز سرسام آور خواهد بود .

حال با توجه به اینکه بانکها اکثر نرخ قیمت تمام شده پول را در حال حاضر بالا می دانند یعنی بیش از 15%( بانکهای خصوصی تا ۲۴ درصد ) می دانند،چگونه بانکها با این ترکیب منابع که هزینه هایش سرسام آور است میتوانند به تولید ملی کشور و حفظ سرمایه ها کمک نمایند.

هزینه تامین منابع ( همین سودهای پرداختی و تبلیغات و ...) به اضافه هزینه های عملیاتی و ذخیره ها و ریسک ها و .... در بانکها سبب میشود پولی که در فالب تسهیلات بعنوان خدمت از طرف بانک به جامعه اقتصادی کشور ارائه میشود گران قیمت باشد و ریسک آن هم غیر عقلانی البته برای تولید و ...

تسهیلات با نرخ های 17 تا 30 درصد که گاهاً بخشی از بانکهای خصوصی و موسسات مالی و اعتباری از مشتریان در قالبهای مشارکت و ... از مشتریانشان طلب می کنند به درد کدام تولید و کارافرینی می خورد ؟

اصلاً با این هزینه های تولید می شود برای تولید ملی آینده ای روشن متصور شد ؟ اضافه کنید همه این مشکلات عدم اجرای قانون هدفمندی در بخش تولید را که خیلی از کارخانجات را تعطیل و یادگیری مسائل سخت و غیر قابل حل کرده است .

هزینه تسهیلات گران قیمت + هزینه های عملیاتی تولید + بازار مملو از کالاهای چینی و..+عدم ثبات تصمیمات اقتصادی کلان دولت + عدم ثبات ارزش پول ملی + گیر و گره های صادرات و ... به نظر شما نتیجه چه می شود ؟

باید در سال 91 برای احیای تولید ملی و حفظ سرمایه ملی که قطعاً خواسته خیلی از دلسوزان کشور است معظلات اصلی را شناخت و برای رفع آنها بصورت کاربردی فعالیت نمود . بنده بعنوان یک عضو کوچک و حقیر از جامعه بزرگ ایرانی همیشه این روزها این سوالات در ذهنم مرور میشود که گاها هیچ پاسخی هم برایشان پیدا نمیکنم ... دقت داشته باشد عرض کردم پاسخ نه شعار و ...

اصلاً چرا اینقدر بانکها در ایران پر رنگتر از حد و اندازه می باشند ؟

در اقتصادی که هر روز تولیدکنندگان با هزار و یک مشکل دست و پنجه نرم می کنند چرا بانکها هر روز بیش از دیروز رونق دارند ؟

واقعاً چرا در گردش های مالی بانکها نظارت های موجود کافی نمی باشد ؟

چرا برای معوقات بانکها چاره ای ملی اندیشیده نمی شود ؟

چرا بدهکاران کلان همچنان در اقتصاد کشور بصورت پر رنگ حضور دارند و گاهاً شنیده می شود بعضی هایشان برای خودشان بانک افتتاح نموده اند ؟

بانکداری اسلامی یعنی چه ؟

رابطه بین قرض الحسنه و تورم یعنی چه ؟

رابطه اعتبار و پول چه می شود ؟

تعریف دنیا از پول ملی چیست؟؟و همچنین تعریف ما از پول ملی ؟؟؟

رابطه خصوصی سازی با ارزش پول ملی چگونه است ؟چرا ما هر چه به سمت خصوصی سازی میرویم ارزش پول ملی مان کم میشود ؟؟؟

پول ملی در اقتصاد اسلامی چه جایگاهی دارد ؟؟؟ اصلا همچین چیزی داریم ؟؟؟

مسئول حفظ ارزش پول ملی در کشور چه کسی می باشد ؟؟؟آیا کسی تاکنون پاسخگو بوده است ؟؟؟

مخاسبات اقتصادی در ایران با چه فرمول هایی انجام می پذیرد ؟؟؟ اصلا فرمولی هم داریم ؟؟؟یا اصلا محاسبه ای در کار هست ؟؟؟

چرا دولت همیشه در مقابل اتفاقات افتصادی برنامه ای مدون ندارد ؟؟

مدیریت بحران در مسائل اقتصادی با کیست ؟؟؟کنترل آن با چه نهادی است ؟؟؟

تعریف ا از پول و افتصاد و کار تا چه حد با آرمانهای جامعه ما زاویه دارد ؟؟؟

در اقتصاد ما ارزهای خارجی قدرتمند تر هستند یا پول ملی ؟؟؟چرا ؟؟؟چاره چیست ؟

تاثیر هدفمندی یارانه ها بر ارزش پول ملی چه بوده است ؟؟؟

رابطه ارزش پول ملی و تولید چیست ؟؟؟

آیا اقتصاد اسلامی یعنی فقط عدالت اجتماعی ؟؟؟

عدالت اجتماعی با سرمایه و سرمایه دار و سرمایه گذار چه ارتباطی دارد ؟؟؟

استقلال بانک مرکزی یعنی چه ؟؟؟اگر این استقلا هست کجاها نمود داشته است ؟؟؟

نقش مردم چیست ؟؟؟

در این اقتصاد قدرت خرید مردم چگونه ارتقا می یابد ؟؟؟

و ده ها سوال دیگر ؟؟؟؟؟؟

از همه جا ( شانزدهمین نسخه )

mmbazari — Thu, 26 Apr 2012 11:16:00 GMT

هوالحق

اینقدر سوژه واسه نوشتن هست که والله خودمم موندم که چی بنویسم از کی بنویسم و چه جوری هم بنویسم که نه حرفم شهید بشه و نه اینکه نونمون آجر .

اول :

یادش بخیر چه نقسه هایی واسه این پول پس انداز ماحصل ار یارانه های نقدی کشیده بودیم !!!چه خیالات خوشی داشتیم ... چه وعده هایی !! میگفت با این پول برید مسافرت یا وسایل منزلتان را نو نوار کنید میگفت این پول برکت داره .... آخ چه دردی داشت این هدفمندی با این همه برکت و نعمت و رحمت و... راستی بچه هایی که نتونستند واسه عید لباس نو بپوشند یا اون کسانی که زیر بار هزینه های اجاره و .... کمرشون خم شد یا بیمارانی که بارها بابت هزینه های درمانشون آرزوی مرگ میکنند یا اون کارگرهایی که چندین ماه نتونستن حقوق بگیرند یا .... اونا چیکار کیکنند با هدفمندی و ... بگذریم ... همه چی آرومه ....

دوم :

میگن قیمت بنزین در ایران خیلی خوبه !!تازه اگه گرون بشه بازم قیمتها در ایران خیلی پائینه !!!!نمیدونم چی بگم ؟؟؟به فرض هم که قیمتها خوب باشه و برابر با کشورهایی که یه ذره نفت هم ندارند اما چه کسی پاسحگوی هزینه های مازادی است که ملت خرج مصرف بنزین خودروهای تولید داخل میکنند ؟؟؟اگه اون بابای خارجی بنزین میزنه لیتری n تومن خوب بابا ماشیناشون حداقل نصف این ابوقراضه های تولید ملی مصرف سوختشونه ...ماشین سوار میشی پژو با تکنولوژی ۲۰ سال پیش امکانات در حد ضعیف، امنیت هم که خدا بخیر کنه، قدرت موتور تعریفی نداره و .... ولی بنزین میسوزنه در حدی که جگرت بسوزه . حالا یه ماشین با موتور ۲۰۰۰ اتومات ، با امنیت بالا ، آپشن های مختلف ، راحتی و کلاس و .... نصف ماشین ملی مصرف هم بیشتر نداره اونوقت این یعنی اینکه اگه ما بنزین ۷۰۰ تومنی میخریم یعنی داریم ۱۴۰۰ تومن هدر میدیم چون دوبل میسوزونه و اگه بنزین بشه ۱۰۰۰ تومن یعنی ۲۰۰۰ تومن میسوزونیم و .... اگر هم بخوای بری از این ماشین خوبای بلاد کفر بخری که اونوقت باید مابه التفاوت هزینه بنزین چند سال رو یکجا بپردازی چه جوری ؟؟؟؟ آهان یعنی باید ماشینی که قیمتش اونور آب بیست میلیون تومنه اینجا بخری ۵۰ میلیون ...همین .حال کردی چفدر فشنگ وظیفه ما مشحصه ؟!

سوم :

یادتون میاد اون اوائل که تازه پژو پارس تولید شده بود . اسمش پرشیا بود ؟؟؟میدونید به چه قیمتی ایران خودرو این خودروی مونتاژی را به ملت هدیه کرد ؟؟؟ سال ۷۸ یا ۷۹ فکر کنم هیجده میلیون تومن پول زیادی بوده !!!نه ؟؟؟؟تازه به نمایندگان مجلس هم همینجوری ظاهرا داده بودند همینجوری صرفا همینجوری ... نماینده ملت یا ...

چهارم :

تصور بفرمایید جناب آقای حداد عادل صاحب نظریه ژاپن اسلامی یه روز سراسیمه نامه ای بلند بالا به مجلسیان نوشت که بعله ما با جناب مرتضوی صحبت کرده ایم و ایشون قول استعفا داده اند و ... و شما هم از خیر استیضاح بگذرید ... و حتی صحبت از قول شرف و اینجور چیزها شد و .... اما ته داستان چیز دیگه ای دراومد بعد از اینکه مجلسیان امضاهای استیضاحشان را پس گرفتند جناب مرتضوی و رییس بزرگشان فرمودند کی بود کی بود ما نبودیم یعنی اصلا زدند زیر همه چیز که ای بابا ما به احدی قول شرف نداده ایم و از این جور....

اولا : باید گفت جناب مرتضوی شما به چیزی قسم خوردید که ماحصل سوابقش شد محسن روح الامینی ...

ثانیا : جناب حداد فرموده اند اگر مرتضوی می آمد در صحن مجلس و ... غرب و دشمنانمان سوء استفاده میکردند ... عجب ؟؟؟ دیگه از چه چیزهایی برای اینکه دیگران سوء استفاده نکنند چشم پوشی فرمودید ؟؟؟باید گفت حداد جان اینگونه از کشور دفاع نمیکنند ...

پنجم :

سکه ارزان شد ... بانک مرکزی از کسانی که سکه پیش خرید کردند خواست تا باز به خود بانک بقروشند یا اوراق مشارکت و ... بگیرند ... اصلا چه کسی گران کرد ؟؟؟ حالا هم چه جوری ارزون شد ؟؟؟اصلا چرا درست اونموقعی که شما پیش فروش میکردید گرون شد و همینکه خواستید تحویل بدید ارزون ؟؟؟ مگه نگفتید استکبار و عوامل داخلیش در این گرانی ها نقش داشتند ؟؟؟ عجب ؟!؟!؟!چه استکبار نازنینی که به فکر جیب دولت ما و درآمدهای فوق العاده اون که کنترل و نظارتش هم یه کوچولو سخته، هست!!!!!!!!آقا تو رو خدا اگه میشه این استکبار رو واسه کار و بار ما هم بفرستید شاید رونقی حاصل شد ... راستی اگه خودش نیومد داداش کوچیکه استکبار هم قبوله ...نشد ...

ششم :

داستان این دیپلمات سفارتمان در برزیل را شنیده اید ؟؟؟؟ ظاهرا برای رفع خستگی ایشون زده بودن بیرون.. و رفتن استخر فقط استخرش مختلط بود و ... همینجوری هم که داشته شنا میکرده و از اونجایی که ایرانی ها عاشق فوتبالند تو ذهنش داشته فوتبال بازی میکرده که یهو یه گل مشتی میزنه و بعد از گل هم شادی ... و از اونجایی که ایشون پیرو مکتب نصرتی ایسم و شیث ایسم بودند خلاصه دستی به تنی می رسانند و ....

خبر تلخی بود ... دیپلمات ایرانی در استخری مختلط در برزیل ... دو دختر ۹ ساله و ۱۶ ساله ... حمله والدین دختران به دیپلمات ... دخالت پلیس ... دستگیری دیپلمات ... و از همه تلختر پاسخ تلخ سفارت ایران در برزیل به افکار عمومی این کشور ... میدونید چی گفتند در این اطلاعیه ؟؟؟؟

سفارت ایران در بزریل این اتهام جنسی را ناشی از اختلاف فرهنگی دانست... افتاد اختلاف فرهنگی ؟!!!!یعنی در ایران اینجور کارها عادیه اما در برزیل غیر عادی !!!!!!! یعنی همه ما اینکاره ایم ؟؟؟؟؟ در همین راستا پیشنهاد میشود :

۱. تاسیس گشت ارشاد ویژه دیپلماتها البته اگه خاطر مبارک آقای حداد نگران سوء استفاده خارجی ها و استکبار و عواملش و .... نشود.

۲. صدور فرهنگ ایرانی مورد نظر سفارت ایران در برزیل به کشور محل خدمتشان برای رفع هرگونه سوء تفاهم و اختلاف فرهنگی .

۳.من بعد کلیه استخرهای شنا در برزیل دو سانسه شوند سانس اول ویژه عموم مردم و سانس دوم ویژه دیپلماتهایی که دارای اختلاف فرهنگی هستند .

۴. عذر خواهی مردم برزیل از سفارت ما و محاکمه نمودن مسئول استخر مختلط تا درس عبرتی بشود برای آیندگان و .... .

ولی خداییش اگه ما میومدیم این دیپلمات را محاکمه میکردیم تا به سزای عملش برسه از ما چیزی کم میشد ؟؟؟ الان بهتر شده با این روتوش کاریهای ناشیانه ؟؟؟

بگذریم .... اما نه از ...

کاش ...

mmbazari — Fri, 20 Apr 2012 14:31:00 GMT

هوالنور

کاش هیچ مردی اسیر نامرد نمیشد

کاش هیچ سالاری ...

«من دنیای دنیاپرستان را دوست ندارم».

فاطمه علیهاالسلام

عطر بهار نارنج

mmbazari — Wed, 18 Apr 2012 09:25:00 GMT

هوالاول

اینروزها در کوچه های شهر من ، عطر بهار نارنج ، نسیمی ملایم ، بارانی نم نم ،

و گامهای آرامم به من فهمانده است گریزی از بهار نیست .هر پنجره ای را که باز

میکنی عطر بهار نارنج مستت میکند گویی شیشه عطر خدا شکسته شد ...

و خدا را استشمام میکنند مردم شهرم در کوچه پس کوچه های شهر پای هر

درحت کهنه نارنج ...سنگفرش های کهنه و نو زیر پای مردم چهره ها متفاوت

حرفها زیاده از حد، نگاهها متنوع ، هیز و ناراحت و کنجکاو و نگران و شاد و شنگول و

مضطرب و ...اما پای هر درخت نارنج یک آن همه شبیه هم میشویم گویی

خدا کشف حجاب کرده است بر روی هر درخت نارنج شهر ...

با خود میگویم هی مرد اینروزها بیشتر قدم بردار گامهایت را میهمان سینه

خیابان کن گویی کوچه های شهر اینروزها حرف میزنند با احساست ...

در شهر من

درخت های نارنج

پیام آور بهارند

و چه بی حساب نفس میکشند

ریه های خسته احساس

باز پنجر ها معنا پیدا میکنند

در نسیمی خیس

از باران و بهار نارنج

عطر بهار نارنج عطریست که تو را از رنج به نارنج میبرد ....

سفر ناله

mmbazari — Sun, 08 Apr 2012 10:01:00 GMT

هوالبدیع

بنا بود ساعت ۳:۳۰ صبح حرکت کنیم تا بتونیم کمی با سرعت بیشتر درجاده برانیم و تا قبل از

ظهربرسیم مشهد تا من به کارهایی که اونجا درانتظارم بودند برسم ولی طبق معمول تا بیاییم

اماده بشیم شد ساعت ۷ صبح .اینم علت داره : از بس که بخاطرآسایش خاطراین و اون هرکار

فوق العاده ای رو با روی باز پذیرا هستیم و انصافا دیگه آخرای اسفند کمرشکن شده بود و ...

جاده دلم را هوایی میکند عاشق جاده هستم با تمام پیچ و خمهاش با تمام شلوغی و خلوتی و ...

بعضی وقتها آرزو میکنم ایکاش راننده بیابون بودم و هر روز در جاده و ...

به خودم گفته بودم تا سر و کله پلیس های زحمتکش جاده پیدا نشده یه کمی بگاز بگاز برم تازه

داشتم با ۱۶۰ تا سرعت حال میکردم که یهو خون تو رگم خشک شد بعله جناب آقای پلیس

کنار جاده با دوربین و الگانس و ... فقط شانسی که آوردم این بود که تازه داشتند دوربینشونو

کار میذاشتند و... دیگه حواسم جمع شد که هر چند جاده رو میشناسم و جاده هم خلوته

و چهار بانده ... اما حریف پلیس نمیشم اونم با این جریمه های سرسام آور و ..

تنها استانی که راننده ها در بین این چهار استانی که از مازندران تا خراسان رضوی داریم

وعبور میکنیم حضور پلیس رو به بقیه راننده ها اطلاع میدهند استان خراسان شمالیه که

اوایل توجیح نبودم و علت این که اینقدر این رانندگان عزیز هوای بقیه رو دارند

( بیشتر هم راننده های بومی بودند که به غیر بومی ها اطلاع می دهند ) برام مبهم بود

تا اینکه یه بار به دام پلیس های عزیز این خطه افتادم و با خواسته های غیر معمولشون

آشنا شدم .... میشه دقیقا گفت آنچه که بعنوان فرهنگ ایرانی از آن دم میزنیم دقیقا

ماحصل همین کنش ها و واکنش های مریض است که ریشه در قانون نوشته و

قانون تحمیلی و قانون نانوشته مورد قبول همه و مجریانش هست .حالا هی آقایون

کمیته صیانت از قانون از خودشون به در کنند.

ناهار نخوردیم چون هنوز در حال و هوای رژیم به سر می بریم گفتیم قبل از این که رژیم

ما رو بگیره لاغر بشیم خودمون رژیمو بگیرم و به جای لاغری هم اندام مان را موزون

کنیم ...تا ...آخه الکی نیست ظرف یکسال ۱۸ کیلو وزن کم کنی پیر آدم در میاد ...

ساعت سه رسیدیم مشهد دل تو دلم نبود ، البته یکی دو روزی رو باید به کارهای اداره

که بهم محول شده بود می رسیدم که به نظر ضد حال عظمایی بود ...

سال تحویل حرم بودیم در بین مردم اصلا با مردم بودن حس و حال عجیبی به من میده

همه جور آدم بود فقیر و غنی و شیکپوش و ساده و کارگر و مهندس و پزشک و بیمار

و سالم و دانشجو و بچه و شاعر و عارف و سبزه و سفید و زرد پوست و سیاسی و

غیر سیاسی تاجر و معلم خلافکار و پاک و حتی معتاد و ساقی مخالف و موافق سیز

و سفید آبی و قرمز و ...دو ساعت در بین مردم بودم اما فقط داشتم فضولی میکردم

از خنده های لحظه تحویل سال از اشک و دعا از غرغرهای قبل از تحویل سال

از خشم ونفرتی که برای چند ثانیه بطور کامل از چهره همه مردمی که اطرافم بودند

خذف شد و از هزار نگاه و چین و چروک صورت و .... از همه و همه این اتفاقات

داشتم در ذهنم فیلم میگرفتم و هنوز هر روز مرور میکنم این مستند بی تفسیر را ...

سگ دو زدن ها در بازار شروع شد : پروما ،الماس شرق ، مجتمع تجاری خورشید ،

کیان سنتر ، بنتون ، سجاد ، احمدآباد ،آلتون ،راهنمایی،بازار گوهرشاد ، زیست خاور ،

چهارراه خسروی ، پاساژ فردوسی ،طرقبه و ...

وهمچنین دله بازیهای من باز گل کرد : پیروزی آشپزخانه سلطانی اونم فقط شله قلمکار

روزهای جمعه ،قنادی طوسی ، پیراشکی تبرک ،آبمیوه چهارراه دکترا،بستنی طلاب ،

قنادی فرشته ،قنادی طباطبایی،حلیم و کباب بهارستان ،لبنیات دهکده و ....

البته مواظب رعایت حال و هوای رزیم غذائیمان هم بودیم چون دیگه سراغ

پسران کریم وحمید بلبل طرقبه و پدیده و رضایی و فست فودهای اسمی و..

به انضمام شیرینی های تر نرفتیم .

مهمانی رفتن منزل دوستان هم خیلی خوب بود دوستان همکلاسی از کودکی تا دانشگاه ...

شرمنده محبت همه عزیزان هستم .

از این خاله بازیهای خانوادگی هم داشتیم امروز خونه این خواهر فردا اون یکی دیگه

روز بعدش داداشی و ... اینم خوب بود .

بنا بود ۶ فروردین برگردیم ساری صبح روز ششم وقتی بیدار شدیم جمیعا دیدیم حالش

نیست گفتیم فردا بریم دفیفا صبح روز هفتم هم همین برنامه بود و سرتونو درد نیارم

تا یازدهم همین بساط بود که صبح دیدم دیگه نمیشه کاریش کرد و صبح یازدهم با

سلام و صلوات و تشویق و ... راه افتادیم به طرف ساری ...

امسال تا دلتون بخواد مهمون داشتم و باز تا دلتون بخواد عیدی دادم ...

زیارت جناب آقای هژبری عزیز و نازنین که از تبار پاکان هست هم نصیب مان شد .

اوضاع جوی مشهد : رسیدیم گرم بود ۲۰ درجه بالای صفر دو روز بعد برف اومد بعدش

برفها یخ زد ۲۴ ساعت بعد همه برف و یخ ها آب شد باز گرم شد بارون اومد بارونی پر

از گل و کثیفی باز آسمون صاف شد باز ابری شد باز بارون اومد اینبار زلال و ناز ،

هوا گرم شد رسید به ۲۴ درجه بالای صفر چند روز بود دقیقا سه روز باز سرد شد باد

اومد با گرد و خاک بارون اومد تگرگ اومد با دونه های نقلی باز صاف شد باز .....

دیگه ما اونجا نبودیم و از جنگل گلستان در حال عبور بودیم ....

وقتی رسیدم ساری باز انگار غریب شدم غریبی در سرزمین آبا و اجدادی ، شدم غریب در

سرزمینی قریب...

هنوز لازمان و لا مکان را طلب میکند این دل صاحب مرده ام ...

جاده زمان

mmbazari — Tue, 20 Mar 2012 02:56:00 GMT

هوالاول

سوز دارد هوای شب عید اینجا . برف ها را زیر پایم حسابی نوازش میکنم ،گربه سیاه هم از سرما عاصی شده است انگار زمستان مست کرده و از خود بیخود است که اینچنین حریم بهار را در نوردیده ...

حیاط پر از برف است دو روز است از خانه بیرون نیامده ام و اتومبیل سفید رنگم گم شده در سپیدی برفها .چهارشنبه که زدم به جاده فکر نمیکردم مشهد در اخر سال اینگونه زمستانی شود ... جاده را دوست دارم چون میدانی راهی برای رفتن است و افسار تا حدودی به دست خودت و این یعنی لذت ..

هنوز حیاط خانه پدری پر از برف است قدم میزنم با آجرها حرف میزنم دست نوشته های کودکی و نوجوانی و جوانی و ... را بر روی آجرها میخوانم این حانه برایم شده است میراث خاطره ها ،اینجا که می آیم گویی دوباره بچه میشوم دوباره شیطنت ها گل میکند و دوباره با همه همسایه ها تا بی نهایت صمیمی میشوم ، گفتم همسایه ها دلم رفت سمت و سوی آن دسته از همسایه هایی که دیگر نیستند و همسایه خاک شدند ... افسوس ...

باغچه با تمام گلهایش غرق در برف است و یخ .حوض کوچکمان پر از سپیدی برف ، خیره میشوم به رد پای گربه بر روی برف های یخ زده یک آن دلم برای دست و پای کوچک گربه میسوزد ...

خیره میشوم زل میزنم با لذت نگاه میکنم به دیوار کاهگلی همسایه که به سمت حیاط خانه ماست ، محو میشوم در یک تاریخ و شاید هم در یک احساس به بلندای تاریخ ، وقتی به این دیوار نگاه میکنم درست همان لذتی را میبرم که وقتی ازتراس طبثه ششم خانه ساری مان به دماوند سپید و البرز بلند بالا مینگرم ، همان حس و حال با من است همان حسی که وقتی محو کویر یزد شده بودم در وجودم لبریز شده بود حس زیبایی بود و هست ...

زمستان هنوز جوان است و شاید بهار اینبار میخواهد زمستان سقیدپوش به حجله اش بیاید و ...

من که دلم خسته است از این بازیهای تخویل سال ، دلم لازمان و لامکان میخواهد دلم اندکی آزادی میخواهد اندکی .

زمان حیله بزرگ آفرینش است و ما نیز چه بیمارگونه شیفته این حیله گریهای آفرینش .

جاده زمان را با استبداد ثانیه ها طی میکنیم عقب گرد معنا ندارد و اگر هم نروی تو را خواهند برد اینجاست که من احساس حقارت میکنم کفری میشوم لج میکنم ولی باز هر چه تقلا میکنم خود را اسیری بیش نمی بینم چاره ای نیست باید چشم ها را بست دلواپسی را باید هر روز با جان و دل پذیرا باشی و هیچ ربطی هم به تو ندارد که الان کجای جاده زندگیت ایستاده ای ؟؟؟ چقدر با انتها فاصله داری و چه کسانی در پس و پیشت خواهند بود تو باید همچون حیوانی رام فقط راه بپیمایی ...

دلم لازمان و لامکان میخواهد و از مرور تفسیر عالم ماده و معنا هم خسته ام ...

آیا کسی هست تا این فلسفه خرفت زندگی را برایم نابود کند ؟؟؟

باز راضی کرده ام خود را به دلخوشی های تهی و حیله های رنگارنگ آفرینش .

باز میخواهم سر ثانیه ها با هفت سین کلاه بگذارم ...

باز میخواهم با خواندن یا مقلب القلوب تمام گره ها را باز کنم ...

باز میخواهم در تنگ آرزوهایم ماهی کوچک و قرمزی شوم که عمرش فقط چند روزی بیش نیست ..

میخواهم تمام پریشانی هایم را گره بزنم به سبزه های دست ساز خانه مادری و ...

میخواهم لحظه تحویل سال مثل همیشه به حرم امام رضا بروم آنجا قطره قطره مس آرزوهایم را به دریای

طلای گنبد حرمش بریزم تا شاید طلایی شود .... شاید دلم به اکسیر حضورش دست یافت ...

میخواهم برای همه عزیزان خدا خدا کنم دعا کنم ....

میخواهم از خدا برای همه شما از اعماق وجودم طلب عزت و سلامت و برکت کنم ...

میخواهم برای گمشدگان جاده زمان به آنانی که ما مرده میدانیمشان طلب رحمت و مغعرت بکنم ...

مخواهم اندکی آدم شوم ...

وقتی در بین مردم باشی ،همیشه لحظه تحویل سال صدای التماس و دعا و ندبه مردم در لحظه تحویل

سال آدمی را تا بیکران خواهش و تمنا میبرد .

بگذریم ...

چه زیباست آنگاه که بغض غم در لحظه تحویل

سال میشکند و شادی آفرینش را به وجد می آورد

تا شور زیستن سراسر خلقت را فرا گیرد.

کاش مجنون احساسمان نیز در آغوش لیلی بهار

آرام گیرد و درخت انسانیت مان دوباره شکوفه دهد تا

بهار ما خاکیان هر لحظه اش آرزوی افلاکیان شود .

پ.ن:

اول: مثل همیشه با افتخارآماده میزبانی دوستان هستم در مشهد و ساری .

دوم :هر کجا هستید لحظه تحویل سال اگه یادتون بود واسه منم دعا کنید .

سوم: از همه دوستانی که با حضورم با کامنت هام با پست هام با حرفهام و ...باعث اذیت و آزارشون شدم خواهش میکنم التماس میکنم که عفو کنند این حقیر سراپا تقصیر را .

جدایی جلال از سیمین پایان یافت

mmbazari — Thu, 08 Mar 2012 11:19:00 GMT

هوالمعنا

سیمین دانشور هم رفت ...

"سیمین سیاه دراز جلال" آرام شد .

چه خوب به توصیه جلالش عمل کرده بود :

بگذار چشمهایت از دنیا پر بشود ، هر چه بیشتر ببیند و بیشتر بشنود و بیشتر تجربه کند

، بیشتر عمر کرده است ...

با رفتن بانوی ادبیات ایران یکی از آرزوهایمان دیگر هیچوقت برآورده نخواهد شد .

تمام ابرهای سیاه آسمان این روزهای شهرم

ذره ای از احساس دلگیرم نخواهد شد

این روزها خوش به حال آسمان است هر وفت بخواهد میگرید و می بارد اما امان از این دل ....

دست دلم رو بردار

بر آسمان بکوبش

تا ناله کواکب آواز دل نشینت...

سخت است در میان آدمیان باشیم و حسرت محبت گله گرگها را بخوریم ....

چه با شکوه این کلام بی رنگ میشود

لال میشود زیر باران احساس

مستانه این کلام سر به زیر میشود

در تبسم دیوارهای کاهگلی همان کوچه احساس

ساکنان زمینیم اما هزاران سال نوری از هم دور هستیم ...

روزگار با ما چنین کرد

گام رفتنمان سست شده است

و پای ماندن مان در گیوه های تردید مانده است

زمان مکان بودنمان را با خود برده است

و ما جا مانده ایم از قافله احساس

سکوت را به همهمه باخت مان فرو خته ایم

و خدا را با نمازهایمان به فراموشی سپرده ایم

عادت کردن به درد خو گرفتن و پذیرفتن درد یعنی بزرگترین درد، یعنی مرگ خاموش یعنی

خداحافظ ....

یاد ساربان ساربان سرگردان ،خالق سووشون که از این جزیره سرگردانی رهایی یافت تا به جلالش سلامی

دوباره کند گرامی باد ...

فقط خاطره نیست 2

mmbazari — Tue, 28 Feb 2012 09:01:00 GMT

هوالرزاق

و اما ادامه ماجرا که شامل چند خاطره از دوران رنو سواریمان می باشد :

۱. یک روز که در کوچه پس کوچه های باریک و پر پیچ و خم محله قدیمی شهر ساری

( خیابون قارن ) گیر کرده بودم و داشتم با شرمندگی تمام از یک کوچه بن بست برمیگشتم ،

وسطای کوچه یهو دیدم یه پرادو جلوم سبز شد خوب که نگاه کردم دیدم بععععععععععععععله

راننده این ماشین غول پیکر یه خانم خییییییییییلی مهربون و خنده رو و ... هستند که اصلا به هیچ

طریقی دلت نمیاد باهاش بدرفتاری و لج کنی ( که اگه هم میخواستم لج کنم که باید بری عقب

و ... اون بنده خدا اصلا نمیتونست بره چون سه تا ماشین دیگه درست تا سر کوچه پشت سرش

بودند و .... )استرس گرفتم گفتم خدایا حالا چکار کنم ؟؟؟ از کجا برم ؟؟؟چه جوری راه بدم

؟؟؟همینوری که چشمام به پرادو و راننده خیلی مهربونش بود دستم روی دنده بوده واسه

اینکه بتونم دنده عفب رو ردیف کنم که نمیشد هول شده بودم پام هنوز روی پدال گاز بود که یهو

صدای بوق پرادو وحشت زده ام کرد و نمیدونم چرا هر چی فشار توی بدنم بود رفت روی پام و

پا هم که روی پدال گاز بود و دنده عقب هم تازه جا رفته بود وااااای چشمتون روز بد نبینه چنان

کوبیدم به تیر برق پشت سر که نگو و نپرس .... حالا توی این گیر و دار فقط حواسم به این بود

که جلوی این خانم خیلی مهربون ضایع نشیم اصلا از ماشین پیاده نشدم و با یک ژست فوق العاده

ریلکس و لبخندی کذایی بر لب با اشاره سر و ایما و اشاره های دیگر به خانم مهربون حالی

کردم که مشکلی نیست الان ردیفش میکنم .... آقا چشمتون روز بد نبینه تا بتونم از دست تیر برق

راحت بشم و بتونم اندکی عقب تر برانم و بعد راه باز بشه حدودا ۴۵ دفیفه توی اون کوچه

راهبندون شده بود و اون خانم مهربون دیگه نه تنها لبخند نمیزد بلکه سر مبارک رو همچنان که

دستشان بر بوق بود از ماشین در اورده بودند و اراجیفی چند .... هم بارمون کردند .... تازه من

خودم تا بیام از این کوچه بیرون درست یک ساعت و نیم وقت هدر دادم .

۲. یه بار هم هوس کردم با همن رنوی شخصیت اول داستان تشریف ببریم تهرون که توی جاده

سوادکوه یه عدد کامیون خیلی بزرگ از کنارمون با سرعت رد شدند و از باد سرعت این ماشین

ظالم و مستکبر و ... چنان تکانی به خود و خودروی مبارکمان عارض شد که همه با هم هدایت

شدیم به شانه جاده و تا یک قدمی مرگ ... همونجا سر خرمان را پیچاندیم سمت منزل و در راه

برگشت از صندوق صدقاتی که پولی داخلش انداخته بودیم تجلیل و تشکر نمودیم . یعنی پیاده شدم

یه هزاری دیگه انداختم توش بوسش کردم و یه دخیل هم بستم که دوستم گفت بابا این دخیل مخیل

جواب نمیده تک منظوره و تخصصیه ...

خداییش اگه کنار هر صندوقی رزومه کاریش و سوابق بلا گردونیش رو هم می نوشتند بد

نبود !!!!

راستی منظورم صندوق کمیته امداد نبود... اینو گفتم که باز فردا مسئولین محترمش واسمون

قبض تکمیلی نفرستند!!!!!

۳. یه بار با این پسر عموی بدجنس داشتیم از جویبار برمیگشتیم سمت ساری . سر یه چهاررایی

دوتا خانم سانتال مانتال ایستاده بودند که بوی بزک و دوزکشون تا کجا ها هم استشمام میشد هم

دیده میشد هم .... هر ماشینی هم که رد میشد یه بوقی براشون میداد و چراغی روشن میکردند

و ...این بانوان مجلله هم هرهر کرکر میخندیدند و شادمان و خرامان و مست به ریش جماعت بی

جنم مردانی که خودشان را لوس میکردند میخندیدند یا می .... ما هم که ماشینمون یه کوفتیش شده

بود که گاز نمیخورد باید با ۳۰ تا سرعت میرفتیم واسه همین همه توی خیابون و پیاده رو به ما

خیره میشدند و نمیدونم چی بهم میگفتند و میخندیدن ما هم خوشحال بودیم از شادی ملت فهیم

خودمون ...تا رسیدم به قول اهالی سیاست به این دو مانکن خیابانی که یهو این پسر عموی ما که

عرض کردم اولش بدجنسه اینجا بد جنسیش گل کرد و دستشو انداخت روی بوق و یک بوق

جانانه براشون داد و ... آی چشمتون روز بد نبینه این دو تا خانم انگار که یکی بهشون فحش

خواهر و مادر و ... داده باشه چنان از کوره در رفتند که من واقعا ترسیده بودم و یکیشون سریع

خم شد و یه سنگ از کف خیابون برداشت و پرتاب کرد سمت رنوی عزیز ما ... بخیر گذشت

ولی دلم خیلی واسشون سوخت که به کلاسشون توهین شد ...

خاطرات زیادی داشتم با این رنوی عزیز...

کلا دو یا سه ماه دستم بود بعدش یه بنده خدایی گیر داد که من میخوامش و ... که فروختم بهش

البته به یک میلیون تومن و اونم چند ماه بعد داد تعویض خودرو به یک و نیم میلیون تومن و ...

ماشین با برکتی بود هر بلایی که دلم خواست سرش آوردم و هر جور که بگید باهاش رانندگی

کردم و همچنین تمرین مکانیکی .

الان که بهش فکر میکنم دلم براش تنگ شده حسابی .... البته دلم برای همه ماشینهایی که فروختم

تنگ شده .

راستی رنوی عزیز یکسال از من بزرگتر بود .

خوش به حال ماشینها که تعویض میشن ما چی ؟؟؟

کاش ارزش آدمی به مال و منالی که داره نباشه بلکه به صفای درون و محبت و ... باشه .

حیف .......